Ooit opgevallen dat de mensen met het dikste bankboekje zelden te veel betalen? Mij viel het laatst wéér op, ergens in het Gooi, tijdens een verjaardag waar de wijn duur was, maar de tips gratis. Persoonlijk vind ik het fascinerend — waarom moet ik altijd volle mep aftikken voor een auto, vliegticket, outfit, terwijl sommige oud-collega’s alles met korting, deals of soms gratis regelen.
Wat weten zij wat wij niet weten?
Mijn buurvrouw, altijd strak in het pak en nooit zonder subtiele Rolex, zei het vorige maand tussen de kaasblokjes zo: “De hoofdprijs is voor wie geen geduld heeft.” Dat zette me aan het denken. Ligt het echt dáár aan of is er meer aan de hand? Want simpele marktplaats-handigheidjes verklaren niet alles — er zit echt een systematiek achter waar de gemiddelde Nederlander weinig over praat.
De vijf belangrijkste ‘rijke-mensen-methodes’
-
Onderhandelen als sport.
Mijn oude manager vertelde ooit dat hij zijn tweedehands Volvo zonder gêne €1500 onder de vraagprijs bood — en nog kreeg ook. “Altijd kansloos beginnen. De meeste mensen durven niet ‘nee’ te zeggen.” Zelf durf ik dat bijna nooit, maar eerlijk: als zelfs bij Blokker (“doe maar een extra korting, ik reken direct af”) de kans 50/50 is, waarom proberen we het niet allemaal? -
Tijd werkt in hun voordeel.
Niet direct beslissen. Mijn zus, die in Amsterdam-Zuid woont, kijkt soms maanden naar een designbank voordat ze toeslaat bij een outlet of veiling. Vaak behoudt ze haar geduld — en koopt voor de helft. Mij lukt dat bijna nooit, te ongeduldig. -
Ze gebruiken hun netwerk.
In de groepsapp (“buurtborrel-chat” — altijd hilarisch), gaat elke week een aanbieding rond. Privésale voor schoenen, insiders deals op keukens. Zonder deze ‘via via’-tips krijg je nooit de laagste prijs — tenzij je dus, jawel, rijk en sociaal bent. -
Alles declarabel maken.
“Ik koop niks zonder factuur,” zegt mijn IT-vriend uit Utrecht. Door privé en zakelijk slim te spreiden, betaalt hij veel kosten netto — of via zijn BV. Natuurlijk, niet alles is zo handig op te lossen als zzp’er, maar zelfs bij een dagje Walibi worden tickets via een vriend met korting geregeld. -
Ze laten regels voor zich werken.
Kortingsacties? Spaarpunten? Hypotheekrente opnieuw onderhandelen? Luxe types verdiepen zich er wél in of laten hun fiscalist zoeken naar de gekste loopholes. Soms voelt het oneerlijk, maar eerlijk — wie leest nou echt alle kleine lettertjes?
Valkuil: niet alles werkt voor iedereen
Eerlijk gezegd werkt deze aanpak niet altijd. Mijn pogingen om ‘hard’ te onderhandelen eindigen soms met schaamrood op de kaken — of gewoon helemaal geen deal. Misschien ben ik te direct, of mis ik het netwerk. En wat voor een Amsterdamse CEO mogelijk is, werkt in Groningen misschien totaal niet. Maar als ik zie hoe vaak het lukt met tickets van KLM of dineetjes in De Pijp (“even via via reserveren voor de kortingsactie”), dan lijkt het toch geen toeval…
Praktische tips die u morgen al kunt proberen
- Stel bij elk grotere aankoop altijd een tegenbod: zelfs €10 korting is in veel winkels mogelijk.
- Spreek anderen aan op deals — in vriendengroepen en WhatsApps komen verrassend vaak kortingscodes voorbij.
- Schuif grote aankopen op om prijsdalingen of outlet acties af te wachten (in Rotterdam schijn je in maart de beste autodeals te scoren, zei een kennis).
- Durf nee te zeggen. Weget het FOMO-gevoel, want ‘de hoofdprijs’ is zelden het slimst.
In ons land waar “doe maar normaal” de norm is, lijken deze trucs soms brutaal, maar — ik weet het niet zeker — ze werken vaker dan ik had gedacht. En als iedereen zich aan dezelfde regels houdt, verandert er weer niks. Kost het moeite? Ja, soms. Maar wie iets vaker een beetje blufft, betaalt uiteindelijk minder. In de appgroep werd laatst gezegd: “Zakkenvullers kun je maar beter zelf worden, dan blijf je geen ezel.”
Heeft u ook zo’n tip waarmee u de hoofdprijs ontwijkt? Deel ‘m hieronder — altijd leuk om te lezen hoe anderen het doen. Of stuur eens een foto van uw beste koopje. In ieder geval: volgende keer dat u betaalt, weet u — het kan áltijd slimmer. nou ja, meestal dan…